değişik yani. insan senelerdir aynı şeyi yapınca, yapmamaya alışması zormuş. öğrencilik bahsettiğim. sen napıyosun dendiğinde napiyim ben de öğrenciyim işte cevabını karşı taraf çok da kurcalamazdı sanki. he öğrenciymiş derdi. daha masumduk gibi. daha az sorgularlardı. alışamadım hala çalışan insan olmaya falan.

etrafıma bakıyorum da. şimdiyse herkes savruluyor. kimi isteyerek kimi istemeden. kimiyse yerli yerindeyken dahi fikren yok ortalıkta. değişik yani. her şey daha bilinmez. ve bilinmezler hep korkutucudur. biliyorum bu bana has değil. kim karanlıkta yürümeyi aydınlığa tercih eder ki. karanlık çekici olsa da korkutucudur. bilinmezdir çünkü.
ne anlatmaya çalıştığımı bilmiyorum bu yazı ile. öyle yani. ben de savruldum, savruluyorum. kimse de tutmuyor. zaten kimse de bilmiyor.  ve hatta bilmesin de. bilse de yapılacak bir şey yok zaten.

herkes bir yerlerde. herkes kendi halinde. ve en mühimi ise herkes kendi derdinde. zaten kendi derdinden çıkıp senin derdine düşen insanı hiç bırakma. bırakma gerçekten. hiç bırakma.