konudan konuya atlıyim mi. nasılsa pek fazla bir okuyucu kitlesi bulamıycam. e kısmi olarak kendim için yazdığım düşünülürse konudan konuya atlamakta bi sakınca görmedim sanki. aslında öz güven sorunu yaşadığımı düşünüyorum ama bunu insanlara anlatınca gülüp geçiyorlar. çünkü anlatığım insanlar yoldan geçenler değil. hayatımdaki önemli insanlar oldukları için ve ben de onlara değer verdiğimden olsa gerek onların yanlarında böle bi problemim yok. cümleye gel. sorunum tanımadığım, ilk kez gördüğüm, gözünün içine bakınca artı veya eksi bi sonuca ulaşamadığım insanlarla. belki de herkeste vardır. bunu fazla kişiselleştirip üzülmeye gerek yoktur ne dersin be.

gamsız olmak lazım bu hayatta. çünkü sandığımızdan da kısa sürüyo bi şeyler. 2 ile başlayan sayılara geçmişiz bile. ve ne yaşadın diye sorulduğunda çok da bir şey anlatamıyo olmak çok koyuyo şaka maka. aman kimse sormasa böle sorular veya biz sorgulamasak kendimizi daha rahatlicaz valla.
yatağa uzandığını hayal et bi. aklında sevdiğin insan ve fonda sevdiğin müzik. sadece sen ve o. yalnızsınız. belki çok uzakta. ama insan beyni işte. hayalini yaklaştırabiliyosun. belki dokunamıyosun ama kafanda bi yerlerde duyup görebiliyosun ve bazen bu bile iyi geliyo. hani olur da çok bunalırsan bunu yap. tavsiyelere uymak nadiren de olsa iyi gelebilir. yatağına uzan, gözlerini kapa..
2 yorum:
sevdim ki
o ov ilk yorumun olumlu olmasına sevinmek :)
Yorum Gönder