kendim gibilerle tanışmayı istiyorum bazen. ama gerçekten benim gibi olsunlar. lafta kalmasın benzerlikerimiz. onlardan güç alırım belki yalnız olmadığımı görünce. olmaz mı ki? benim kadar hiçbir şeyde dikiş tutturamayan var mıdır? her başladığı işi yarıda bırakan? bu kadar maymun iştahlı bu kadar belirsizlik içinde biri daha var mıdır? çalışıp çabalayıp başardığını sandığı şeylere birden aynı hevesle elinin tersini gösteren var mıdır şu hayatta? bu kadar kimseye tutunamayan..
seneler sonraki halimi hayale çabalıyorum da bazen. bir evin içine tıkılmış, mutlu görünen ama mutsuz bi insan portresi.. ne karamsarmışım. finallere verelim. aslında kaçsak ya buralardan.. ama nasıl olur. iki güne kalmaz geri dönmeyi çekmez mi benim canım.