birileri var

birileri vardır. hep olur zaten. "can"ım dersin. derinlerini söyler, derinliklerine inmesine izin verirsin. ama gün gelir. sadece bir gün. öyle bir şey olur ki.. ertesi günler biraz daha anlamsızlaşır senin için. o eskisi gibi değildir çünkü. tıpkı senin de olmadığın gibi. bunu öğreten birkaç insan oldu bana. ne iyi öğretmenlermiş onlar ki bu tecrübelerle insanlara şans tanımayı öğrendim. bana jehan barbur dinleten insan sözüm sana! bu kadar zaman ya aynı kantinde, aynı konserlerde, aynı caddelerde olup da tanışmasaydık? ya hep uzaktan birbirimizi süzüp "ne havalı kız" diye çekinerek devam etseydik günlere.. sanırım bu müziğin etkisiyle birden bi duygusal hava bastırdı odama.

ve hayattan öğrendiğim bir şey daha var. çok zaman geçirdiğin insanı değil, anladığın ve benzediğin insanı tanırsın esas. sevgiyle..